یادگیری زبان مادری از اساسیترین نیازهای هر انسان بهشمار میرود، زیرا این زبان نخستین وسیلهای است که فرد از طریق آن با جهان پیرامون خود ارتباط برقرار میکند. زبان مادری نقش مهمی در شکلگیری اندیشه، احساسات و هویت فرهنگی انسان دارد و زمینهساز رشد فکری و اجتماعی او میباشد.
افرادی که زبان مادری خود را بهخوبی میآموزند، در درک مفاهیم، بیان افکار و برقراری ارتباط مؤثر موفقتر هستند. همچنان، تسلط بر زبان مادری پایهای محکم برای یادگیری سایر زبانها فراهم میسازد. در کنار این، حفظ و تقویت زبان مادری به معنای پاسداری از فرهنگ، تاریخ و ارزشهای یک جامعه است.
بنابراین، توجه به آموزش زبان مادری نهتنها یک ضرورت فردی، بلکه یک مسئولیت اجتماعی است که باید از سوی خانوادهها و نهادهای آموزشی بهگونهای جدی دنبال شود.